DO ODSŁUCHANIA: Samookaleczenia. Jak pomóc?

Samouszkodzenia to nieprzypadkowe uszkadzanie własnego ciała, które jest podejmowane z własnej woli. W praktyce twoje dziecko może nacinać swoją skórę, kaleczyć się w różnych miejscach, nakłuwać różne części ciała, może połykać różne przedmioty, czy też podduszać się.

Samouszkodzenia NIE SĄ wyrazem młodzieńczej głupoty lub buntu, chwilową modą, sposobem zwracania na siebie uwagi, manipulacji lub przejściową błahostką.

Samouszkodzenia budzą silne emocje. Nie rozumiemy ich. Często przypisujemy im także błędne znaczenie, zapominając o tym, że pomimo ich drastycznej formy, są one fizycznym objawem psychicznego cierpienia. Dzięki temu możemy traktować je jako rodzaj niewerbalnej komunikacji: „Boli mnie”, „Jestem sam”, „Nie radzę sobie”. To słowa, jakie często stoją za kolejną blizną ukrywaną przez nastolatka. Cztery podstawowe kroki pierwszej pomocy emocjonalnej brzmią: zauważ, zapytaj, zaakceptuj i zareaguj. Każdy z nas może je wykonać.

Jak reagować, gdy zobaczymy ślady samookaleczeń u nastolatka? Jak z nim rozmawiać? Czego nie mówić? Jak pomóc?

O problemie samouszkodzeń opowie Małgorzata Łuba, ekspertka portalu życie warte jest rozmowy.

Część I

Część II