#FranciszkańskieZamyślenie [18]: Komu lepiej służyć, Panu czy słudze?

14 czerwca 2026

Życie św. Franciszka mogło potoczyć się zupełnie inaczej.

Młody Franciszek marzył o sławie, rycerskich zaszczytach i wielkich czynach. Chciał zdobyć uznanie, podziw i znaczenie. Kiedy nadarzyła się okazja, by wyruszyć na wojnę i rozpocząć rycerską karierę, wydawało się, że jego marzenia są na wyciągnięcie ręki.

Jednak po drodze zatrzymał go Bóg.

W 1205 roku, podczas pobytu w Spoleto, Franciszek zachorował. W nocy usłyszał we śnie tajemniczy głos: „Franciszku, komu lepiej służyć: Panu czy słudze?”

Pytanie wydawało się proste. „Panu” – odpowiedział bez wahania.

Wtedy usłyszał drugie pytanie: „Dlaczego więc służysz słudze zamiast Panu?”

To jedno zdanie zmieniło jego życie.

Franciszek zrozumiał, że przez lata gonił za rzeczami, które nie były celem, ale jedynie środkiem. Szukał ludzkiego uznania, podczas gdy jego serce stworzone było do czegoś znacznie większego. Chciał zdobywać ziemską chwałę, podczas gdy Bóg zapraszał go do skarbu, którego nie zniszczy ani czas, ani śmierć.

Z tej podróży wrócił odmieniony.

Nie znał jeszcze wszystkich odpowiedzi. Nie wiedział, dokąd zaprowadzi go Bóg. Wiedział tylko jedno: nie chce już służyć „słudze” zamiast „Panu”.

To pytanie ze Spoleto pozostaje aktualne również dzisiaj.

Komu służymy?

Może wydaje nam się, że służymy Bogu, ale w rzeczywistości bardziej zależy nam na opinii innych ludzi. Może nasze decyzje są podporządkowane sukcesowi, wygodzie, pieniądzom albo pragnieniu, by być podziwianym. Czasem nawet dobre rzeczy zajmują miejsce Boga i stają się naszymi panami.

Nie chodzi o to, że praca, rozwój czy marzenia są złe. Problem zaczyna się wtedy, gdy stają się ważniejsze od Tego, który nadaje im sens.

Bóg nie pyta Franciszka: „Czy jesteś dobrym człowiekiem?”. Nie pyta: „Czy masz szlachetne plany?”. Pyta o coś głębszego: „Komu służysz?”

To pytanie warto postawić także sobie.

Komu podporządkowuję swoje decyzje? Czy bardziej zależy mi na tym, czego oczekuje ode mnie świat, czy na tym, czego oczekuje ode mnie Bóg? Kto naprawdę kieruje moim życiem?

Noc w Spoleto przypomina nam, że nawrócenie nie zawsze zaczyna się od wielkich postanowień i zmian. Czasem zaczyna się od jednego pytania, którego nie potrafimy już zagłuszyć.

Być może i nam Pan Bóg zadaje dziś to samo pytanie, które usłyszał młody Franciszek.

A odpowiedź może odmienić całe nasze życie.

Paulina Wysocka