LIST DO MI – listopad 2026

Maryja!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Drodzy Rycerze Niepokalanej!

Listopad, swoją aurą i krajobrazem, przypomina o nieustannym przemijaniu i kruchości życia. Wszystko co zostało stworzone przez Boga podlega prawom upływu czasu, także człowiek, ale w inny sposób niż cała przyroda. Bóg stwarzając człowieka dał mu nie tylko naturę cielesną: „ulepił człowieka z prochu ziemi”, ale i duchową „tchnął w jego nozdrza tchnienie życia” (Rdz 2, 7).

Kościół naucza, że dusza ludzka jest nieśmiertelna. Przychodzimy na świat z woli Ojca. Dzięki Niemu wzrastamy fizycznie i duchowo, aby w końcu opuścić ten świat i udać się do Jego domu.

Ciało umiera, zostaje złożone w grobie i ulega rozkładowi, a dusza wraca do Boga. Potwierdził to sam Jezus Chrystus mówiąc, że idzie do domu Ojca przygotować nam miejsce, aby przybyć powtórnie i zabrać nas do siebie (por. J 14, 2-3). Wierzymy, że życie ludzkie nie kończy się z chwilą śmierci, ale trwa dalej, przez całą wieczność.

Jednak prawda o życiu wiecznym nie jest akceptowana przez wszystkich, bo jak pisał św. Maksymilian „pomiędzy katolikami wielu jest takich, którzy chociaż uczęszczają na Mszę św. w niedziele i święta, nie zaniedbują spowiedzi św., unikają większych przewinień, ale rzadko, bardzo rzadko głębiej się zastanawiają nad tym, jaki jest właściwie cel ostateczny życia. Rzadko sobie powiedzą: Ja, naprawdę i ja – umrę. Ja zdam rachunek przed Bogiem za każdy dzień życia, za każdy czyn, słowo i myśl nawet. Ja mam teraz czas do zbierania zasług i to teraz tylko, bo z chwilą gdy ostatnie oddam tchnienie, nigdy już takiego korzystnego czasu nie będzie.

Z tego świata nic, zupełnie nic, na drugi świat zabrać się nie da. Jakąż więc głupotą jest gonić za tym, co przemija, szukać szczęścia chwilowego, prędko niknącego, kosztem wieczności”.

Człowieka, który unika myślenia o rzeczach ostatecznych o. Maksymilian porównywał do podróżnego, który nie wie dokąd jedzie. Ostatecznym celem życia człowieka jest Bóg, dlatego Kolbe pisał: „Człowiek jest stworzony po to, aby Boga poznał, kochał i Jemu służył i w ten sposób zbawił duszę swoją”. Żadne dobra doczesne nie mogą zaspokoić jego najgłębszych pragnień. Dąży on bowiem do większego, nie kończącego się dobra. Takie dobro odnajduje tylko w Bogu. Zasadniczym problemem w dążeniu do Boga jest grzech. O. Maksymilian pisał, że „myśl odwraca się od prawd wiecznych, gdy serce grzechami zbrukane, wtedy wolałoby się o tym nie myśleć, albo nawet powiedzieć sobie: dajmy pokój z życiem pośmiertnym, włożą do grobu i tyle. Nikt przecież z tamtego świata jeszcze nie powrócił. … serce grzechem zbrukane boi się wieczności, więc od myśli o niej ucieka”.

Świadomość odpowiedzialności za postępowanie u wielu sprawia chęć ucieczki od tematu, wmówienie sobie i innym, że Bóg nie istnieje, albo, że jest tak dobry, że wszystko wybaczy, przymknie oczy itp. Święty pisał: „Niemyślenie nie uchyla rzeczywistości”.

Matka Boża w Fatimie przypomniała światu, że niebo istnieje naprawdę i że istnieje także piekło do którego idzie wiele dusz. Jako lekarstwo na istniejące zło Maryja wezwała do poświęcenia Jej Niepokalanemu Sercu Rosji (kraju, który wyrzekł się Boga) i nabożeństwa wynagradzającego (comiesięcznej spowiedzi św., Komunii Św., części różańca i rozważaniu tajemnic różańcowych) w pierwsze soboty miesiąca. Św. Maksymilian zaś radził: „Mamy jednak Matkę w niebie, uosobienie Miłosierdzia Bożego, Niepokalaną. Jeżeli więc myśl o życiu i grzechach przeszłych cię gnębi, nie śmiesz spojrzeć w przyszłość poza grób, oddaj się Jej całkowicie, bez granic, Jej powierz całą sprawę zbawienia, całe życie, śmierć i wieczność, szczerze się wyspowiadaj i zaufaj Jej całkowicie, a poznasz, co to jest pokój i szczęście, przedsmak nieba i wzdychać do nieba będziesz”.

Drogi Bracie i Siostro nie bój się patrzeć w niebo z nadzieją i ufnością. Bóg nas stworzył do wiecznego szczęścia. Już niedługo staniemy przed Jego majestatem. Niech Niepokalana wyprasza nam łaskę nawrócenia i uświęcenia oraz gorliwości w apostolstwie. Z serca Wam błogosławię.

o. Mirosław M. Kopczewski OFMConv
Asystent Prowincjalny ds. Rycerstwa Niepokalanej