Nabożeństwo 15. czwartków ku czci św. Rity. Rozważanie na SIÓDMY CZWARTEK

Nabożeństwo piętnastu czwartków ku czci św. Rity to wyjątkowy cykl rozważań, krótkich modlitw i konkretnych uczynków, które warto wprowadzić w życie. Dzięki praktykowaniu tego nabożeństwa można zyskać odpust i ofiarować go za siebie lub osobę zmarłą. Można także wyprosić potrzebne łaski i rozwiązanie najtrudniejszych spraw. Nabożeństwo do powstało dla uczczenia 15 lat, w czasie których św. Rita naznaczona była stygmatem ciernia z cierniowej korony Chrystusa na czole.

Nabożeństwo to może mieć różne formy i znaleźć można różne książeczki i rozważania. My zapraszamy Was do skorzystania z rozważań przygotowanych przez Siostry Augustianki, do których należała też św. Rita.

Zachęcamy także, aby w czasie odprawiania nabożeństwa 15. czwartków:
1. Przeczytać życiorys św. Rity
2. Wybrać jedną intencję, w której ofiarujemy to nabożeństwo
3. Przystąpić do spowiedzi
4. Można ofiarować od siebie dodatkową modlitwę, wyrzeczenie lub postanowienie

ROZWAŻANIE NA SIÓDMY CZWARTEK: W Bogu wszystko jest możliwe

„Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1,37).

Nadzieja to nie tylko czekanie, aż spełnią się nasze pragnienia, ale wierne trwanie przy Bogu nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się zamknięte. To pewność, że On prowadzi nas najlepszą drogą – nawet jeśli początkowo wydaje się ona niemożliwa do przejścia.

Święta Rita, po utracie męża i dzieci, pozostała sama, lecz w jej sercu na nowo zapłonęło pragnienie, które nosiła w sobie od młodości – oddania życia Bogu w klasztorze. Teraz, gdy nic już nie trzymało jej w świecie, zapragnęła wstąpić do wspólnoty sióstr augustianek w Cascii. Wiedziała, że jej powołanie nie zgasło, że Chrystus nadal woła ją po imieniu. Jednak drzwi klasztoru pozostały zamknięte. Siostry nie chciały przyjąć wdowy, obawiając się, że rany jej przeszłości i konflikty między zwaśnionymi rodami zakłócą spokój ich życia. Dla ludzi to była przeszkoda nie do pokonania – dla Boga stała się okazją do objawienia Jego mocy. Ricie postawiono warunek: mogła zostać przyjęta tylko wtedy, gdy dokona rzeczy niemożliwej – pogodzi skłócone rodziny. Ona jednak nie cofnęła się, nie zniechęciła, lecz w nadziei i modlitwie podjęła to wyzwanie. Po wielu trudach, modlitwach i spotkaniach, dokonało się pojednanie. Rodziny, które żyły w nienawiści, podały sobie ręce. A jednak, gdy wróciła do klasztoru, siostry wciąż się wahały. Ale Bóg, który widział jej serce, sam otworzył przed nią drogę. Legenda mówi, że pewnej nocy, gdy spała w swoim domu, trzej święci (św. Jan Chrzciciel, św. Augustyn i św. Mikołaj z Tolentino) przenieśli ją w cudowny sposób za mury klasztoru. Kiedy rano siostry zobaczyły ją w środku, zrozumiały, że to sam Bóg dokonał wyboru – i przyjęły ją do swojej wspólnoty.

Jak wielka musiała być jej radość i wdzięczność! A przecież nie była to tylko jej historia – to historia każdego z nas, którzy czasem stoimy przed zamkniętymi drzwiami. Może w naszym życiu także są sytuacje, które wydają się niemożliwe do rozwiązania? Może także czujemy, że świat stawia przed nami warunki, które nas przerastają?

Święta Rito, naucz nas ufać, że Bóg prowadzi nas nawet wtedy, gdy droga wydaje się zamknięta. Pomóż nam wierzyć, że nie ma przeszkody, której On nie może usunąć, jeśli tylko zaufamy Jego planom.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Święta Rito, naucz nas kochać.

1. Rozważanie na PIERWSZY CZWARTEK
2. Rozważanie na DRUGI CZWARTEK
3. Rozważanie na TRZECI CZWARTEK
4. Rozważanie na CZWARTY CZWARTEK
5. Rozważanie na PIĄTY CZWARTEK
6. Rozważanie na SZÓSTY CZWARTEK