List do MI – Marzec 2025

Maryja!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Drodzy Rycerze Niepokalanej!

Niedawno rozpoczynaliśmy Nowy Rok, a już za pasem marzec. Dzięki Bogu, dni są coraz dłuższe i cieplejsze, słońce zwiastuje nam wiosnę. Zbliża się Wielki Post, w którym Kościół woła: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” Kiedy jednak słyszymy te słowa, to zwykle myślimy o innych, wielkich grzesznikach, prawie nigdy o sobie. Czy jednak możemy powiedzieć, że jesteśmy nawróceni, że nie potrzebujemy pracować nad sobą, nad poprawą swojego postępowania? W Piśmie Świętym Bóg wiele razy wzywa: „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem Świętym!”

Jednym z podstawowych aspektów nawrócenia jest wynagrodzenie Bogu i ludziom, za popełnione grzechy. Nienaprawione zło jest jak „krew Abla wołająca o pomstę do nieba”. Każdy, nawet najmniejszy grzech wymaga pokuty. Nie można mówić o nawróceniu jeśli nie czyni się pokuty. Św. Maksymilian, obserwując życie społeczne widział ogromną jej potrzebę. Pisał: „Zakon nasz nazywa się i jest Zakonem pokuty, czyniącym i głoszącym pokutę. A oto w cztery lata po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu widzimy Maryję mówiącą w Lourdes: pokuty, pokuty, pokuty!

A któż to chce naszemu zepsutemu światu głosie potrzebę pokuty? – Niepokalana. Pozwólmy tedy, aby Ona, Ona sama w nas i przez nasz Zakon głosiła pokutę dla odnowienia dusz”. O jaką jednak pokutę chodzi, czy o ekstremalne praktyki, takie jak noszenie włosienicy, głodówkę, biczowanie itp.? W Fatimie, Maryja pochwaliła dzieci za podjęte umartwienie w intencji nawrócenia grzeszników, ale nakazała aby sznur pokutny, który wrzynał się w ich ciało nosili tylko w ciągu dnia. Maryja nie oczekuje od nas nadzwyczajnych praktyk, ale jak nauczał św. Maksymilian: „Największą pokutą jest wierność w wypełnianiu codziennych obowiązków. Najważniejszą modlitwą jest codzienna, przepisana modlitwa. Wszystkie surowe pokuty, o ile w nich jest wola Boża, są dobre, ale najważniejszą pokutą jest dobre spełnianie zwykłych, codziennych zajęć.” Wierność i sumienność praktykom zakonnym cechowała jego życie. Nie szukał nadzwyczajności, ale woli Bożej i starał się z całych sił najlepiej ją wypełnić. Niezastąpioną pomocą w nawracaniu się była dla niego Niepokalana, która udziela łask wszystkim, którzy się Jej z ufnością oddają.

W marcu świętujemy Zwiastowanie Pańskie, które otworzyło bramy doczesności dla Syna Bożego. Dla nas, rycerzy Niepokalanej jest to dzień szczególny, bo 25 marca 1858 r. Maryja potwierdziła dogmat Niepokalanego Poczęcia i objawiła światu swoje imię: „Pani stanęła powyżej
krzaka dzikiej róży; ukazała się w tej postaci, jaką się przedstawia na Cudownym Medaliku. Na moją trzecią prośbę, przybrała wygląd poważny i głęboko pokorny… Po czym złączyła swe ręce i podniosła je na wysokość piersi… spojrzała w niebo…, następnie rozłączając powoli swe ręce i schylając się ku mnie, powiedziała mi drżącym głosem: «Jestem Niepokalane Poczęcie!»”. Dziękując Bogu za Niepokalane Poczęcie Maryi, prośmy o łaskę nawrócenia i uświęcenia dla nas i całego świata.

Przez wstawiennictwo Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask i św. Maksymiliana, niech Was
błogosławi Bóg Wszechmogący, + Ojciec, + Syn i + Duch Święty. Amen.
o. Mirosław M. Kopczewski OFMConv
Asystent Prowincjalny ds. Rycerstwa Niepokalanej

Intencja MI na marzec: Aby wszyscy ci, którzy dawno nie korzystali z Sakramentu Pojednania,
zdecydowali się w Jubileuszu Roku 2025 doświadczyć radości z oddania się w ręce Bożego
miłosierdzia.

Niepokalanów, 25 lutego 2025 r.