List do MI – Kwiecień 2025

Maryja!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Drodzy Rycerze Niepokalanej!

Wiosna, najpiękniejsza pora roku, w której po zimowym letargu przyroda budzi się do życia, mówi nam o potędze miłości Boga. Tak jak słońce ogrzewając ziemię sprawia, że przyroda zaczyna żyć, tak Jego bezgraniczna dobroć rozpala w ludziach płomień bezinteresownej, czystej miłości, która nadaje sens i koloryt każdemu istnieniu. Cała przyroda pachnie zapachem miłości, szczęścia i dobra.

W Kościele przeżywamy Misterium Paschy, przejście Syna Bożego przez bramę śmierci – do życia, które nie ma końca. Przez liturgię uczestniczymy w zbawczych wydarzeniach. Cała nasza uwaga skoncentrowana jest na Chrystusie, który dobrowolnie oddał swoje życie, aby zgładzić grzechy świata i otworzyć bramę do nieba. Dla katolika nie ma ważniejszych świąt jak Triduum Paschalne, które zaczyna się wieczorem w Wielki Czwartek, liturgią Wieczerzy Pańskiej a kończy się nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania. Jest to jedno święto, jedna liturgia, uobecniająca ofiarę Chrystusa.

Aby dobrze je przeżyć przez 40 dni modlitwy, postu, jałmużny, uczestnicząc w nabożeństwach: Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żalach, rekolekcjach oraz korzystając ze spowiedzi, przygotowujemy dusze na przyjęcie Chrystusa. Nie byłoby to możliwe bez kapłanów, którzy słysząc głos Pana zostawili wszystko i poszli za Nim aby głosić Królestwo Boże.

Św. Maksymilian bardzo cenił sobie kapłaństwo, pragnął go od wczesnej młodości. Po ludzku nie miał szans aby zrealizować swojego marzenia, jednak Opatrzność Boża sprawiła, że uzyskał wymagane wykształcenie i został przyjęty przez zakon franciszkański. W swoich młodzieńczych notatkach zapisał: „Różnica między człowiekiem cywilnym uczciwym a kapłanem – jak niebo a ziemia”. Kapłaństwo było zasadniczym celem jego życia, pracy duchowej i intelektualnej. Od samego początku, kiedy iskra powołania padła w jego serce, był jej wierny. Przygotowując się do święceń wzrastał pod szczególną opieką Niepokalanej, z którą każdego dnia zacieśniał coraz głębsze więzi.

W liście do Mamy pisze: „Co do święceń kapłańskich, przyszły one na mnie niespodziewanie. Dnia 9 kwietnia O. Rektor kazał mi przygotowywać się do egzaminów. 28 rano, około siódmej wyszliśmy z kolegium, kierując się do kościoła św. Andrzeja «della Valle». Ustawiano nas w rząd po dwóch według święceń, a było nas więcej niż stu z różnych zakonów, do święceń kapłańskich było nas może 20. Wreszcie wezwano po imieniu nas na środek z ławek i po litanii do Wszystkich Świętych, podczas której leżeliśmy na ziemi, rozpoczął się obrzęd święcenia, przed podniesieniem, byliśmy już księżmi i razem z J. Em. kardynałem wymawialiśmy prócz innych modlitw Mszy świętej także słowa konsekracji. Chwała zatem Sercu Przenajświętszemu Pana Jezusa przez Niepokalanie Poczętą – Całą też mą ufność na przyszłość w Niej pokładam”.

Potrzebujemy dobrych i świętych kapłanów, aby prowadzili nas do Boga. W sobotę 26 kwietnia w Niepokalanowie odbędzie się VIII Ogólnopolskie Spotkanie Apostolatu „Margaretka”, Osób i Wspólnot Modlących się za Kapłanów. Serdecznie zapraszamy do wspólnej modlitwy. Więcej na: www.niepokalanow.pl

Przez wstawiennictwo Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask i św. Maksymiliana, niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący, + Ojciec, + Syn i + Duch Święty. Amen.
o. Mirosław M. Kopczewski OFMConv
Asystent Prowincjalny ds. Rycerstwa Niepokalanej

Intencja MI na kwiecień: Aby chorzy i cierpiący nie wątpili nigdy w moc ufnej modlitwy do Niepokalanej.
Niepokalanów, 21 marzec 2025 r